Vanaf 27 seconden wordt het interessant.. Kijk hier hoe cancellara bijzonder vlot van fiets wisselt op een afgesproken plaats met een mecanicien.. Vreemd!

13 Juni is het weer zover! Dan trekken we met zijn allen opnieuw naar de stembus. Of toch niet? Steeds meer mensen hebben geen zin om opnieuw te gaan stemmen. Heeft dit wel zin? Gaat een nieuwe regering wel consensus vinden over de al dan niet splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde?

14 Juni moeten we opnieuw naar de stembus

Facebookgroepen zijn er opgericht, bv’s laten in collumns van kranten weten dat ze geen zin hebben om opnieuw aan de stemhokjes aan te schuiven. Steeds maar stemmen gaan er op om de stemplicht af te schaffen.  Maar mag dit wel? Zou de afschaffing van de stemplicht niet al een eerste kleine overwinning zijn voor de partijen die splitsing van België hoog in het vaandel dragen?  Hoe minder volk er gaat stemmen, hoe zwaarder elke stem doorweegt. En laat duidelijk zijn dat de aanhangers van deze partijen graag hun stem laten doorwegen. Voor hun betekenen deze verkiezingen nu al een stap naar Vlaamse onafhankelijkheid.

Laten we dus  gewoon allemaal op 13 juni naar de stemhokjes gaan , waar we braaf onze bolletjes inkleuren/aanvinken,  zodat we de democratie van ons land laten zegevieren. Maar laten we hopen dat ik en vele andere studenten volgend jaar niet nog een dag studeren verliezen door naar de stembus te trekken.

Hopelijk krijgen de refs op het komende WK in Zuid-Afrika het minder zwaar te verduren..

Kijk en oordeel zelf…

De 36- jarige ex- spits heeft een contract van twee jaar getekend bij de vereniging van Brugge. Hij volgt Glenn De Boeck op die onverwacht vertrok naar GBA.

De aanstelling van Bob Peeters is enigszins verrassend. Naast zijn carrière als voetballer was Peeters vooral bekend als de man die op Euro 2000 voor het programma van Marc Uytterhoeven op zoek ging naar Roemenen. Ook gaf hij samen met Walter Grootaers commentaar bij het programma ‘wipe out’.

Maar sinds vorig jaar was Peeters beloftetrainer bij AA Gent. En daar deed hij het zeer goed. Hij wekte de interesse op van Anderlecht, om Johan Walem op te volgen als beloftencoach, en hij kon mee met Preud’homme naar Twente om zijn assistent te worden. Maar Peeters wordt dus hoofdcoach bij Cercle Brugge.

Ik ben benieuwd of Peeters zijn imago als ‘clown’ van zich af gaat kunnen gooien. Of hij serieus gaat genomen worden. Cercle Brugge rekent dan wel op het frisse imago van zijn nieuwe coach, maar het valt af te wachten of de spelers in de kleedkamer hier ook op staan te wachten…

Zijn de klassiekers verloren aan de Vlamingen? Jasper Stuyven schitterde dit jaar als enige Belg in Parijs- Roubaix. Het 18- jarige wielertalent verwezenlijkte dit dan nog in de trui van een wereldkampioen. Een interview met de jonge hoop van België.

Hoelang koers je al?

Dit is nu mijn zesde jaar. Ik ben van mijn zestiende aangesloten bij een club en toen begon ik mijn eerste koersen te rijden. Deze hadden wel maar een afstand van 15 of 20 kilometer.

Sinds vorig jaar is je carrière in een stroomversnelling geraakt. Had je dit verwacht?

Ik had het niet echt zien aankomen. Ik reed wel sterk als eerstejaars in buitenlandse koersen, maar ik had echt niet verwacht om wereldkampioen te kunnen worden. Het gebeurt immers niet vaak dat een eerstejaars wereldkampioen wordt, want er zijn echt nog veel grote kleppers in het peloton. Maar het parcours lag me en ik heb me er volledig voor gegeven. De rest van het seizoen verloopt ook vlot, bovendien motiveert die wereldkampioenentrui mij om nog beter te rijden.

In die kampioenentrui schitterede je in Parijs- Roubaix. Hoe voelt dat?

De aandacht dat ik na deze zege kreeg was vergelijkbaar met mijn zege op het wereldkampioenschap vorig jaar. Maar deze keer was er ook veel pers aanwezig voor de profs en dat was toch speciaal. En dat ik win in de regenboogtrui maakt het allemaal nog veel mooier. Ook staat er veel volk langs de kant en als Belg wordt je echt wel aangemoedigd. Dit alles maakte het een schitterende ervaring.

Wat ging er door je heen toen je over de meet kwam?

Dat is moeilijk te beschrijven. Het is een heel speciaal gevoel. Weer had ik niet verwacht dat ik hier ging winnen dus ik was natuurlijk heel blij. Maar voornamelijk het gevoel dat je kapot bent en er helemaal doorzit, overheerst dan.(lachje)

Stuyven wint de sprint in een kopgroep van vier

Hoeveel tijd steek je in het wielrennen?

Al mijn tijd gaat er naartoe. Soms moet ik nog wel voor school werken en soms zorg ik dat ik toch wat vrije tijd heb. Maar na school train ik elke dag gemiddeld 1.5 uur tot 2 uur. Woensdagnamiddag rij ik wel 3 à 4 uur. Hierdoor kan ik nooit uitgaan. Maar dat mis ik niet echt. Als mijn vrienden afspreken en ik weer niet kan komen, vind ik dat soms wel jammer. Als het seizoen gedaan is, probeer ik wel wat meer af te spreken.

Heb je dan wel tijd voor een vriendin?

Neen, dit is heel moeilijk omdat ik amper tijd heb voor iets anders dan wielrennen. Maar als ik een vriendin heb, zal ze wel op de tweede plaats komen. Mijn vriendin voor het leven is mijn fiets.

Hoe ziet je nabije toekomst eruit?

Volgend jaar, als ik afgestuurd ben van de middelbare school, ga ik gewoon verder studeren. Kinesitherapie aan de hogeschool van Hasselt. Daarna zien we wel. Ik wil mijn studies en mijn sport combineren. Want als ik nu alles op mijn koers zet en een blessure oploop of ik blijk net niet goed genoeg dan heb ik helemaal niets om op terug te vallen. Mijn ouders vinden mijn studies heel belangrijk en ik begrijp waarom.

Wat voor type renner ben je eigenlijk?

Op dit moment ben ik vrij ‘all round’. Ik ben niet de beste klimmer, maar op de heuvels kan ik wel goed mee. Ook in het sprinten kan ik mijn slag wel trekken. Voorlopig ben ik iets minder in het tijdrijden, maar ook dit begint te beteren. Het is voorlopig dus nog moeilijk om mij in één vakje te plaatsen.

Voor welke ploeg rij je momenteel?

Op dit moment rij ik voor AVIA cyclingteam. Ik ben naar een nieuw team gegaan omdat de voorzitter van mijn vorige ploeg zich veel te veel moeide. Daardoor klikte het niet meer en ben ik verhuisd.

Heb je al contacten bij profploegen of uitzicht op een profcontract?

Neen. Wel al met belofteploegen, dit is de stap net onder de profploegen. Patrick Lefèvre en de mannen van Lotto hebben mij wel al aangesproken en gezegd dat ze mij zeker zullen blijven volgen, maar voorlopig zit daar nog niets concreet tussen.

Stuyven op het podium met zijn idool Cancellara

Wie is je grote voorbeeld en waarom?

Op de weg is dat Fabian Cancellera, logisch denk ik. Ik ben al fan van hem sinds hij voor de eerste keer Parijs-Roubaix won. Maar als gewone sportman is Sven Nijs mijn grote voorbeeld. Ik vind het schitterend hoe hij voor zijn sport leeft.

Verdien jij al iets met het wielrennen?

Als je grote koersen wint, krijg je wel aardig wat zakgeld. Voor de eindzege in het WK was dit 2000 euro. Maar dit geld werd wel verdeeld onder de zes renners die voor België reden. Daarnaast zijn er hier en daar nog premies en als wereldkampioen krijg je persoonlijk startgeld. Al het materiaal verkrijg ik ook wel via sponsoring van de ploeg. En ook krijg je hier als wereldkampioen weer wat extra’s.

Hoe verloopt je voorbereiding op een koers?

Voor grote wedstrijden leef ik echt wel gezond, maar niet het hele jaar door. Dit is ook niet echt mogelijk omdat ik op school zit. Zwaar gefocust om te winnen ben ik nooit. De kans dat je dan niet wint is groter. Ik wil gewoon altijd een mooie koers rijden.

Waar droom je nog van?

Binnen tien jaar wil ik met een grote kassei op het podium van Parijs-Roubaix staan. De kleine die ik al heb moet een grote broer krijgen ! Ik denk dat ik deze ambitie wel mag hebben. Dromen zijn er om na te jagen !

10 mei 1939 om 4.00u. Het was mooi weer. Tijdens het ochtendgloren begon er een luchtgevecht boven Bierbeek. Mijn ouders maakte me wakker en vanuit het venster keek ik verstomd en met angst naar wat er in de lucht aan het gebeuren was. Maurice Paulus was 9 jaar toen de tweede wereldoorlog uitbrak. Dit heeft zijn leven getekend.

Welke maatregelen troffen jullie bij het begin van de oorlog?

Enkele dagen na het begin van de oorlog waren de Duitsers in Bierbeek aangekomen. Toen zijn we te voet op vlucht geslagen naar familie in Blanden. We zijn daar maar een dag of 2 gebleven. Ergens anders was het niet veiliger, maar we vluchtten om te vluchten. Iedereen deed het.

Wat deed u en uw familie na de vlucht naar Blanden?

Na enkele dagen trokken we terug weg uit Blanden. Op de terugweg aan de grens van Bierbeek en haasrode, deze ligt op een berg, stonden ineens 3 Duitse soldaten. Een soldaat kwam recht op ons af en richtte een revolver tegen mijn hoofd. Uit angst zijn we toen het veld in gevlucht en wachtten we op onze grootouders die langskwamen met paard en kar. Terwijl we in dat veld lagen, begon er ineens een vliegtuig op ons te mitrailleren. Ook hieraan konden we ontsnappen. Na een week moesten we achteruit trekken. Leuven werd beschoten. We trokken naar Bremt en na 1 nacht gingen we verder via Meerbeek. We wandelden langs een beekje en om 5 uur ‘s nachts lagen we hierin. We waren in een luchtgevecht beland en de kogels vlogen ons letterlijk rond de oren. Dit zal ik nooit vergeten! (lachje). Daarna keerden we terug naar huis omdat we voor onze beesten moesten zorgen.

Hoe was het alledaagse leven tijdens de bezetting?

Ik ging elke dag met de tram naar het college in Leuven. In het tweede stel van de tram zaten de Duitsers, daar mochten wij niet in. Hierop zongen de Duitsers dikwijls hun liederen. En die konden mooi zingen! Allemaal in paradepas. Als je 18 werd, moest je gaan werken in Duitsland. Iedereen verstopte zich om dit niet te moeten doen. Met het rantsoen hadden wij geen probleem. We waren boerenmensen en konden zelf voor ons eten zorgen.

Hoe was de verstandhouding met de Duitsers?

Min of meer goed. De Duitsers hebben ons altijd met rust gelaten en we kregen voedsel van hun. Zoals chocolade, sigaretten, kauwgom en gestolen goederen. Ze waren altijd correct. Toch tegen ons. Maarja, wij hadden ook niets te zeggen hé.

Hebt u verzet of collaboratie meegemaakt?

Regelmatig hoorde je verhalen over de ‘Witte Brigade’ die de ‘zwarten’ uit hun huizen haalden. De vrouwen hun haar werd dan afgeschoren en de mannen werden in ‘het gevang’ gesmeten of doodgeschoten. De  Duitsgezinde ‘zwarten’ klikten namelijk als je niet ging werken, als je smokkelde, of naar Engelse radio luisterde!

Heeft u weet van deportatie of slachtoffers of gevangen in uw omgeving?

In Bierbeek zijn er wel enkele weggevoerd. Zoals de gemeentesecretaris en de ‘crème-glace boer’. Sommige kwamen terug, anderen niet. Ik heb ook een ‘zwarte’ ,die elke dag bij mij op de tram zat, zien doodgeschoten worden door de ‘witten’ in Leuven.

Hoe heb je het einde van de oorlog meegemaakt?

We wisten dat de Engelsen en de Amerikanen er dichtbij waren. De eerste tank van de geallieerden reed op 4 september langs. Daarna passeerde de ene tank en camion na de andere! Ik volgde het verloop van de oorlog via een grote landkaart. Hier duidde ik op aan wat ik op de radio hoorde en wat ik las in het boekje ‘Kijk Uit’ van de Belgische overheid en het Duitse propaganda boekje ‘Signaal’. Maar het echte einde het interesseerde me niet echt. Ik had genoeg miserie gezien!

Door Sam Kerkhofs

KORTRIJK – Georges Leekens doet het momenteel onverwacht goed met KV Kortrijk. De Belgische succestrainer lijkt weer eens een club naar ongekende hoogten te brengen. Wij gingen hem opzoeken in de voetbalruïnes van Kortrijk.

U doet het op dit moment uitstekend met KV Kortrijk, wat zijn uw ambities met de club nog voor dit seizoen?
De ambitie blijft natuurlijk het behoud in eerste klasse. Het tweede jaar is altijd moeilijk na de euforie van het eerste jaar. Het gaat momenteel inderdaad goed met Kortrijk, maar dat kan snel keren op enkele wedstrijden. Maar ik heb er vertrouwen in. We hebben een goeie groep die hard werkt.
En op langere termijn? Wilt u iets opbouwen met deze club?
We hopen naar volgend jaar toe toch bij de eerste 10 te horen. We hebben de potentie om een concurrent van bijvoorbeeld Zulte-Waregem te worden. Maar naast het sportieve kan KV Kortrijk nog op elk vlak verbeteren. De organisatie en de omkadering rond de club kan veel beter. Er is eigenlijk niet veel veranderd sinds ik hier 30 jaar geleden vertrok. Ook commercieel kan het veel beter. We hebben namelijk het kleinste budget van eerste klasse. Je kunt niet blijven stilstaan ondanks dat we nu goede resultaten halen. Er is nood aan vernieuwing. We hebben een te oud stadion, de kleedkamers zijn nog maar net gerenoveerd. Er waren niet eens spelerskastjes! Deze investeringen zijn noodzakelijk. KV Kortrijk is namelijk een commercieel product dat moet verkocht worden. Met het eventueel wegvallen uit eerste klasse van bepaalde clubs zoals Moeskroen en Roeselare, die hier vlakbij liggen, is er de mogelijkheid om nieuwe sponsors aan te wenden. Waardoor we kunnen blijven investeren in vooruitgang. Ik vergelijk het een beetje met Kinepolis. Zij investeren om hun klanten met een zo goed mogelijke service naar films te laten kijken. Wij moeten investeren om onze fans met een zo goed mogelijke service naar een voetbalmatch te laten kijken.
Het gaat momenteel niet goed met Moeskroen, de club waarbij u toch mooi werk heeft geleverd. Doet deze situatie u iets?
Het is spijtig dat dit gebeurt. Moeskroen is toch een club met een mooie infrastructuur, die ik daar grotendeels zelf heb opgebouwd. Ik ben daar de boel twee keer gaan redden. Zowel op financieel als sportief vlak. Toen ik er de eerste keer vertrok om bondscoach te worden stond de club aan kop. De tweede keer heb ik ze Europees voetbal geschonken. Door het verkopen van spelers als Pieroni en Mpenza zijn ze ook financieel verbeterd. Maar er zijn licentievoorwaarden waar een club zich aan moet houden en die zijn zeer belangrijk, want anders krijg je toestanden zoals nu en dat is niet goed voor de competitie.

CHAMPIONS LEAGUE

Wat zijn uw persoonlijke ambities nog in uw carrière? Van welke ploegen droom je nog?
Ik droom van AC Milan, Real Madrid … Als je geen ambitie of dromen hebt, ben je al deels gestopt. Ik denk dat ik toch al een grote en goedgevulde carrière achter de rug heb. Soms maak ik onverwachte keuzes om de uitdagingen te zoeken. Dan kies ik voor probleemclubs die het financieel of sportief moeilijk hebben. Ik ben toch bijna overal twee keer trainer geweest en dat is een goed teken. Het wijst er immers op ze me terug willen! Maar mijn droom is toch om een ploeg te trainen die Champions League speelt. Om hierin te kunnen uitblinken.
Wil u dan graag een club in het buitenland trainen? Of toch liever een Belgische topclub? Of nog eens bondscoach worden?
Ik sta voor alles open. Al deze dingen dat u hier opnoemt heb ik al gehad. Ik heb titels gepakt met Club Brugge en zelfs maar het half jaar dat ik trainer geweest ben bij Anderlecht heb ik daar de aanzet gegeven tot een nieuw management. Met België heb ik vanuit een bijna onmogelijke positie toch het WK in Frankrijk gehaald en met Algerije heb ik me kunnen plaatsen voor de Africa Cup. Maar het buitenland trekt met wel aan. Dit staat ook in mijn contract met KV Kortrijk. Als er een interessante buitenlandse club komt kloppen, mag ik vertrekken. Maar ondanks de vele interesse is het bijlange zo ver nog niet.

RESPECT

Zijn er zaken waar u spijt van heeft op professioneel vlak? Van bepaalde keuzes die u gemaakt heeft bijvoorbeeld?
Je moet volledig achter beslissingen staan die je maakt. Ik ben dikwijls bij een club gaan trainen die laatste stond of die het financieel moeilijk had. Meestal bracht ik deze club er dan terug boven op. Hierdoor krijg je respect en respect vind ik heel belangrijk. Ook van mijn spelers krijg ik veel respect en dan is het altijd makkelijker en leuker werken. Ik heb dus geen spijt van de keuzes die ik gemaakt heb, integendeel. Ik ben trots dat ik zoveel heb aangedurfd.
Wat is tot nu toe uw mooiste herinnering aan uw carrière als trainer?
Een specifieke mooiste herinnering heb ik niet echt. Natuurlijk blijven de prijzen die je wint je altijd bij, maar ik ben trots over heel mijn carrière. Ik ben bondscoach geweest, ik heb topclubs getraind, maar ook kleinere clubs. Ik heb veel plezier in het trainersvak. Het is een mooie job waar je met vele mensen samenwerkt.

VOORUITGANG

Hoe denkt u over de toestand van het Belgische voetbal? Ziet u een positieve evolutie?
26 jaar geleden begon ik als jongste trainer ooit bij Cercle Brugge. Ik zit dus al lang in de Belgische voetbalwereld en denk dat ik wel al mijn steentje heb bijgedragen. Ik heb het trainersdiploma verplicht laten maken en ook het pro licence diploma had ik als een van de eerste. Veel spelers in België heb ik 10 of 20 procent beter gemaakt. Maar België moet willen veranderen en dit is juist het probleem. We zijn te honkvast, te conservatief. Na de glorieperiode van de jaren ‘80 hebben we te lang nagenoten zonder verder te werken. Onder andere de infrastructuur is nu zwaar verouderd. Maar stap bij stap probeert iedereen het Belgisch voetbal er bovenop te helpen. De samenwerking is belangrijk. Je moet samenwerken met bestuur, sponsors, de medische staf, de fysieke staf, de technische staf. Een club mag niet alleen afhangen van een coach. De nieuwe generatie Belgische trainers moeten ook zo snel mogelijk naar het buitenland gaan. Daar is de werking totaal anders door een andere cultuur, infrastructuur, klimaat en godsdienst. Je leert omgaan met nieuwe trainingsmanieren. Ik denk dat ik toch wel de meest Nederlandse van alle Belgische coaches ben. Het is belangrijk om vertrouwen te geven en dat ontbreekt in België.
Bent u een voor of tegenstander van de hervorming van de Belgische competitie?
Verandering is goed als het nieuwe beter is! Maar ik denk dat deze hervorming niet goed voorbereid is. Als je de laatste weken naar het voetbal kijkt dan zie je dat er duidelijk nood is aan veldverwarming. Want op ijspistes kan het voetbal niet verbeteren. Anderzijds ben ik wel van mening hoe meer voetbal er is, hoe beter! En ook wint het kampioenschap aan spankracht door pas op de laatste speeldag de kampioen en de Europese plaatsen aan te wijzen. De hervorming is er ook gekomen door de verdeling van de tv-gelden. Het voetbal leeft van de sponsors. Maar moest de competitie veranderd worden? Ik weet het niet. Hierdoor benadeel je de kleine ploegen. Het is toch niet de bedoeling om de kleine ploegen nog zwakker te maken en de sterke ploegen nog sterker? Ook stel ik me de vraag waarom wij deze hervorming instellen als deze in Nederland is afgeschaft.
Piet de Visser, hoofdscout van voetbalclub Chelsea, zei onlangs in het Canvasprogramma Extra Time dat België op het EK van 2012 de halve finales haalt. Gelooft u hierin?
Ik geloof in het talent van België. Wij hebben een generatie voetballers rondlopen die zeker het potentieel hebben, maar zich nog niet als team manifesteerden. Dit is een groeiproces waar we doormoesten. En of dit nu Advocaat is, of Vandereycken of Vercauteren, de trainer maakt hier niet veel in uit. Nu lijkt stap voor stap dit proces in gang gezet. We konden natuurlijk moeilijk nog dieper zakken. We hebben een nationale ploeg om u tegen te zeggen. Wij in België zijn wel specialisten in het afbreken van alles, maar we moeten ons juist beter verkopen en promoten. Nederlanders zijn hier experten in! Nochtans is het voetbal in België zeker niet slechter dan in Nederland. En ik kan het weten, ik heb in beide landen getraind. Ik zie dus niet in waarom wij dit niet zouden kunnen presteren. De nationale ploeg is dit ook verplicht naar sponsors en land toe. En als het eenmaal goed gaat, zijn zelfs wij, Belgen, chauvinisten.

In samenwerking met Tom Devroey

Oud-Heverlee Leuven speelde afgelopen weekend 1-1 gelijk tegen Antwerp FC. “Het was een propagandawedstrijd voor de EXQI-League met veel kansen en aantrekkelijk voetbal”, wisten beide trainers achteraf te vertellen. Opvallend was dat er maar liefst zestien Belgen, waaronder heel wat jonge spelers, aan de aftrap stonden.

Het was een aangename pot voetbal gisteren op Den Dreef. Antwerp begon sterk aan de wedstrijd met mooi combinatievoetbal. Dat resulteerde in de achttiende minuut in een doelpunt van de achttienjarige Geoffry Hairemans. In de tweede helft nam Leuven geleidelijk de bovenhand om in het slotkwartier het gashendel volledig open te draaien. In de negenenzeventigste minuut werd de Leuvense inzet beloond met een doelpunt van de twintigjarige Osahan Eboigbe.

Achteraf had Antwerp-trainer Colin Andrews lovende woorden voor de jeugdinbreng in het Leuvense elftal. “Het was leuk om in deze cupmatch zoveel jeugdige spelers te zien.” Leuven-trainer Jean-Pierre Vande Velde nam het compliment van Andrews maar al te graag in ontvangst. “Net als Colin werk ik graag met jonge, enthousiaste Belgische spelers”, aldus Vande Velde, “en bovendien is de jeugdopleiding het stokpaardje van onze club.”

Dat bewees de club op de vorige thuismatch tegen Beveren met de jaarlijkse jeugddag. De jeugdspelers paradeerden over het veld voor de wedstrijd en tijdens de rust gaven ze een kleine demonstratie. Voor de wedstrijd ontving jeugdvoorzitter Johan Vanneck de Dexia Foot PASS, een prijs die de beste jeugdopleidingen van Vlaanderen beloont. OH Leuven kreeg er een met vijf sterren en doet daarmee even goed als Lierse en Anderlecht. Club Brugge was de enige ploeg die beter scoorde met vijf sterren plus.

Het beste voorbeeld van de goede jeugdwerking bij OH Leuven is op dit moment Raf Verhamme. De twintigjarige Leuvenaar kreeg de afgelopen maand zijn kans in het eerste elftal en greep die met beide handen. Telkens hij speelde had hij een voet in een van de doelpunten van OH Leuven. Andere voorbeelden van de Leuvense jeugdproducten zijn Nils Schouterden en Dennis Odoi die afgelopen zomer naar STVV overstapten en intussen uitgroeiden tot basisspelers bij de kanaries.

In samenwerking met Tom Devroey